|
GEERT WILDERS 6 september 1963 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| pvv grootste partij | freedom party is the greatest |
| Geert Wilders | |
|---|---|
| Geboren | 6 september 1963 |
| Functie | Lid Tweede Kamer (fractievz.) |
| Partij | VVD, Groep Wilders, PVV |
| Politieke loopbaan | |
| 1997-1998 | Lid gemeenteraad van Utrecht |
| 1998-heden | Lid Tweede Kamer |
| Parlement & Politiek - biografie (bron) | |
 Politiek |
|
Geert Wilders (Venlo, 6 september 1963) is een Nederlandse politicus en lid van de Tweede Kamer. Aanvankelijk was hij dit namens de VVD, waarvan hij in 1989 lid was geworden. Op 3 september 2004 stapte hij uit deze fractie, en richtte zijn eenmansfractie Groep Wilders op. De voortzetting daarvan was de Partij voor de Vrijheid, waarvan hij na de Tweede Kamerverkiezingen van november 2006 fractievoorzitter werd.
Inhoud[verbergen] |
Wilders is van oorsprong rooms-katholiek; hij liet zich evenwel uitschrijven uit de Kerkelijke registers toen hij volwassen werd. Na de voltooiing van zijn mavo- en havo-opleiding aan het R.K. St. Thomas College in Venlo, volgde Wilders een opleiding bij de Stichting Opleiding Sociale Verzekeringen te Amsterdam. Ook haalde hij een aantal deelcertificaten voor rechtsgeleerdheid bij de Open Universiteit. Hij werkte enkele jaren bij de Ziekenfondsraad en de Sociale Verzekeringsraad.
In 1990 werd hij beleidsmedewerker sociale zaken en sociaal-economisch beleid en speechschrijver voor de Tweede Kamerfractie van de VVD. Hij deed dit tot hij in augustus 1998 Tweede Kamerlid voor de VVD werd.
Daarnaast zat hij van oktober 1997 tot augustus 1998 in de Utrechtse gemeenteraad.
Wilders is getrouwd met een Hongaarse vrouw. Ze heet Krisztina en werkt voor een Amerikaanse multinational in medische apparatuur. Op 31 juli 1992 traden zij in Boedapest in het huwelijk. Ze hebben geen kinderen.
Binnen de VVD voer Wilders een 'rechtsere' (meer conservatief-liberale) koers, wat wrijving tussen hem en andere VVD'ers veroorzaakte. Eind augustus 2004 kwam dit tot een confrontatie als gevolg van twee gebeurtenissen. Ten eerste schreef Wilders een pamflet samen met zijn Markelose fractiegenoot Gert-Jan Oplaat waarin hij de nieuwe, rechtse koers beschreef die de VVD naar zijn idee zou moeten volgen. Ten tweede weigerde Wilders in te stemmen met de offici�le mening van de fractie dat Turkije, wanneer dit land aan bepaalde voorwaarden voldoet, ooit EU-lid zou kunnen worden. Wilders wilde Turkije hoe dan ook uitsluiten en weigerde zich te onderwerpen aan de fractiediscipline. Dit was een principieel punt, want de VVD deelde haar mening met een ruime Kamermeerderheid en Wilders' tegenstem zou de besluitvorming niet be�nvloeden.
Op 2 september 2004 maakte Wilders bekend zich van de VVD-fractie te willen afscheiden. Hij besloot verder te gaan als eenmansfractie en koos daarvoor de naam Groep Wilders. Dit besluit viel niet goed bij de VVD. Omdat Wilders bij de verkiezingen onvoldoende voorkeurstemmen had verkregen om direct te zijn verkozen, vond een groot deel van de VVD dat hij zijn zetel moest afstaan aan de partij. Wilders honoreerde deze wens echter niet.
In de toeloop tot het Nederlandse Europese-Grondwetreferendum, heeft Geert Wilders een eigen campagne voor een 'nee' gevoerd. Zo heeft hij verschillende columns gestuurd naar kranten, waarvan enkele ook gepubliceerd zijn. Daarnaast is hij met een bus langs een aantal steden gegaan, om 'Nee'-folders en handtekeningen uit te delen. Hiervan heeft hij verslagen gemaakt op zijn weblog.
In zijn streven zijn politieke partij een breder karakter te geven, liet Wilders zijn eenmansfractie vanaf 13 september 2004 naar buiten treden als "Groep Wilders - Partij voor de Vrijheid". Officieel bleef de fractie in het parlement Groep Wilders heten, omdat de Kamerreglementen een naamswijziging niet toestaan. Onder de naam Partij voor de Vrijheid nam de partij van Wilders deel aan de Tweede Kamerverkiezingen 2006. Daar was hij bijzonder succesvol en scoorde vanuit het niets 9 zetels. Er bleken echter weinig partijen te zijn die er zin in hadden om met Wilders te gaan regeren. Wilders sprak zelf van een cordon sanitaire. Dit werd echter tegengesproken door de andere fractieleiders. Jan Marijnissen van de SP zei "... gewoon te veel onoverkomelijke programmatische verschillen ..." te zien, en Mark Rutte van de VVD noemde de Partij voor de Vrijheid een one-issuepartij. De Partij voor de Vrijheid scoorde vooral in delen van Limburg (geboortegrond van Wilders) aanzienlijk meer stemmen dan in de rest van Nederland. In sommige delen van Limburg behaalde Wilders rond de 15% van de stemmen.
Begin 2007 haalde Wilders opnieuw de krantenkoppen nadat hij claimde dat moslims de helft uit de Koran moesten scheuren als ze in Nederland wilden blijven. Wilders zei dat er "genoeg verschrikkelijke dingen" in de Koran stonden. De kwestie bereikte zelfs Marokko en Saoedi-Arabi�. De ambassadeur van Saoedi-Arabi� had 'informeel' aan minister Bot gevraagd of Wilders zijn uitspraken wilde herzien en excuses aan wilde bieden. Wilders zag hier echter niets in.
Op 26 april 2007 vertelde Wilders tegenover het televisieprogramma RTL Nieuws dat hij twee weken daarvoor een urenlang gesprek had gehad met de Nationaal Co�rdinator Terrorismebestrijding (NCTb), Tjibbe Joustra. Die zou hem hebben verteld dat ayatollahs als reactie op zijn Koranuitspraak hadden gedreigd met economische sancties tegen Nederland en het terugroepen van ambassadeurs. Wilders zei: "Dat is gelukkig allemaal niet gebeurd maar je schrikt wel als je dat ziet". Ook kreeg Wilders beelden te zien van woedende moslim-menigten die ageerden tegen zijn uitspraak. Hij voelde zich, mede door de lange duur van het gesprek, ge�ntimideerd en meende dat hem de boodschap te kennen werd gegeven dat hij voortaan van dergelijke uitspraken zou moeten afzien.
Joustra deed geen mededelingen over de kwestie, maar een woordvoerder benadrukte in het algemeen dat de NCTb nooit iemand in zijn publieke uitlatingen zou beperken. Niettemin wilden de partijen VVD en D66 weten of een volksvertegenwoordiger op deze manier 'de mond kan worden gesnoerd'.[1]
Op 8 augustus 2007 pleitte Wilders in een ingezonden brief in de Volkskrant voor een verbod op de Koran.[2] Hij noemde het boek "het islamitische Mein Kampf" en het zou volgens hem verboden moeten worden. Er werden in verband hiermee enkele aangiften tegen Geert Wilders ingediend wegens aanzetten tot haat. Ook politici lieten in niet mis te verstane bewoordingen weten fel gekant tegen zijn opvatting in deze.[3] De Vlaamse rechts-nationalist Filip Dewinter vond dat Wilders te ver ging in zijn uitspraken, en zei dat hij de indruk had dat Wilders radicaliseerde.[4]
Op 6 september 2007 - zijn 44e verjaardag - noemt Wilders minister Ella Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie) tijdens een debat over islamisering in de Tweede Kamer "knettergek", waarmee het debat met zijn tegenstanders verder escaleerde. Aanleiding daarvoor waren uitspraken van de bewindsvrouw over de islam half juli in dagblad Trouw. Ze stelde daarin dat de islamitische cultuur zich zo diepgaand in de Nederlandse samenleving nestelt dat hier op den duur gesproken kan worden van een joods-christelijke-islamitische traditie.
Zijn uitgesproken stellingnamen zijn er de oorzaak van dat Wilders de publieke opinie sterk verdeelt. Bijval komt vaak van tegenstanders van het zogenaamde politieke establishment of juist van liberale tegenstanders van een, volgens hen, te weinig daadkrachtige of te weinig economisch-liberale VVD. Ook weet Wilders sympathie op te wekken bij voormalige aanhangers van Pim Fortuyn, met wie hij door sommigen wordt vergeleken. Anderen daarentegen betichten hem van het klakkeloos copieren van Fortuyns gedachtengoed, puur uit electorale overwegingen.
Eind november 2004 stond Wilders in de peilingen voor de Tweede Kamer op een zeteltal van circa dertien, wat vooral ten koste ging van de VVD die op dat moment slechts op zo'n 22 zetels uitkwam. De sentimenten rondom de moord op Theo van Gogh droegen daar zeker ook aan bij. Sinds maart 2005 zakte Wilders echter in de peilingen, tot aan vier zetels in september 2006.
In februari 2006 publiceerde Wilders cartoons uit de Deense krant Jyllands-Posten op zijn website, nadat deze opschudding hadden veroorzaakt onder moslims in verschillende landen (zie ook Deense cartoonrellen). Volgens sommige peilingen steeg zijn aanhang daarna weer.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2006 behaalde de Partij voor de Vrijheid negen zetels.
Vooral sinds Geert Wilders in de media kwam, na zijn pamflet, wordt hij bedreigd. Zijn eerste bedreiging dateert echter al van 10 oktober 2003, waarop de bedreiger gearresteerd en schuldig verklaard werd. Echter sinds de weken na zijn afsplitsing van de VVD kan men spreken van een stroom van bedreigingen.
Na de moord op Theo van Gogh op 2 november 2004, werd Wilders in het geheim meegenomen naar een schuiladres, omdat de politie het risico voor Wilders te groot achtte. Sindsdien wordt hij 24 uur per dag bewaakt. In eerste weken die volgden werd Wilders elke dag, en soms meerdere keren per dag, naar nieuwe locaties gebracht. Op 15 december keerde Wilders voor de eerste keer terug in de Tweede Kamer. Enkele weken later kreeg hij een vaste, toentertijd geheime, locatie in een gevangeniscel op Kamp Zeist.
Op 18 februari 2005 maakte collega-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali van de VVD in een interview met NRC Handelsblad de verblijfplaats van haarzelf en Wilders bekend. Ze zei dat ze opgesloten zat in een kazerne in Amsterdam en eiste een gewone en goed beveiligde woning. Geert Wilders was het daarmee eens. Een week later kreeg ze die toegewezen; Wilders moest nog enkele weken meer geduld opbrengen.
Nog regelmatig doet Wilders aangifte van, veelal anonieme en via e-mail verstuurde, bedreigingen aan zijn persoon die merendeels uit (extreem-)linkse en (radicaal-)islamitische hoek komen.
 |
Wikiquote heeft een collectie citaten gerelateerd aan Geert Wilders. |
| {{{afb_links}}} | Tweede Kamerleden voor de PVV (lijst) | {{{afb_rechts}}} | {{{afb_groot}}} |
|---|---|---|---|
|
Fleur Agema - Martin Bosma - Hero Brinkman - Teun van Dijck - Sietse Fritsma - Dion Graus - Barry Madlener - Raymond de Roon - Geert Wilders |
