|
RITA VERDONK 18 oktober 1955 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Rita Verdonk | |
|---|---|
 |
|
| Geboren | 18 oktober 1955 |
| Functie | Lid Tweede Kamer |
| Partij | Geen, voorheen VVD |
| Titulatuur | drs. |
| Politieke loopbaan | |
| 2003-2006 | Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie |
| 2006-2007 | Minister voor Integratie, Jeugdbescherming, Preventie en Reclassering |
| 2006-heden | Lid Tweede Kamer |
| Parlement & Politiek - biografie (bron) | |
 Politiek |
|
Maria Cornelia Frederika (Rita) Verdonk (Utrecht, 18 oktober 1955) is een Nederlands politica. Tot 13 september 2007 maakte ze namens de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) deel uit van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, waarna ze partijloos werd. Als Kamerlid houdt Verdonk zich bezig met onderwijs, jeugdbeleid en jeugdcriminaliteit. Eerder was ze minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en later minister voor Integratie, Jeugdbescherming, Preventie en Reclassering in de kabinetten Balkenende II en III.
Verdonk groeide op in een liberaal ondernemersgezin in Utrecht. Haar vader Ad werkte aanvankelijk voor Douwe Egberts, maar runde later een zelfstandig administratie- en incassobureau. Ze doorliep het atheneum aan het Niels Stensencollege in Utrecht. In 1974 begon ze met een studie rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Later stapte ze over op sociologie, met specialisaties organisatiesociologie en criminologie. Tijdens haar studententijd sympathiseerde Verdonk met de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) en was ze actief in de Bond van Wetsovertreders (BWO), een organisatie die opkwam voor de rechten van gevangenen. Ook werkte ze in het politiek-culturele centrum O42. In februari 1981 raakte ze als demonstrant verzeild in de Piersonrellen, een ontruiming van een aantal kraakpanden in de Nijmeegse Piersonstraat. Later in 1981 verhuisde Verdonk naar Den Haag, waar ze ging samenwonen met haar vriend Peter, die ze eerder dat jaar had leren kennen.[1]
Verdonk studeerde in 1983 af en ging vervolgens als stagiaire aan de slag op het ministerie van Justitie. In 1984 werd ze adjunct-directeur van het Huis van Bewaring in Scheveningen, in 1988 lid van de directie en plaatsvervangend directeur van de gevangenis De Schie in Rotterdam. Van 1992 tot 1996 vervulde zij diverse managementfuncties op het ministerie van Justitie, zowel bij de directie Gevangeniswezen als bij de Justiti�le Jeugd- en TBS-inrichtingen. Verdonk was vervolgens tot 1999 directeur Staatsveiligheid bij de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Tot 2003 was zij werkzaam als senior manager en directeur bij accountantsorganisaties KPMG en Atos (KPMG) Consulting.
Bij de vorming van het kabinet-Balkenende II werd Verdonk minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie op het haar vertrouwde ministerie van Justitie, als opvolger van LPF'er Hilbrand Nawijn. Ze was een jaar eerder lid geworden van de VVD en was opgevallen bij de partijleiding toen ze zich kandidaat wilde stellen voor het lidmaatschap van de partijraad.[2]
Zie voor verdere informatie ook Rita Verdonk als Tweede Kamer-lid.
Verdonk werd vanwege haar portefeuille Vreemdelingenzaken en Integratie en de inhoud van haar beleid op die terreinen een van de bekendste politici uit het kabinet-Balkenende II. Verdonk voerde een streng beleid dat erop toezag dat de Vreemdelingenwet 2000 zoveel mogelijk nageleefd werd. De publieke opinie over haar beleid is zeer sterk verdeeld.[3][4][5][6][7] In december 2005 werd Verdonk door een kijkerspanel van de actualiteitenrubriek Twee Vandaag en door de lezers van de Volkskrant gekozen als beste politicus van het jaar. Ze werd tegelijkertijd derde in het TweeVandaag-rijtje 'slechtste politicus van het jaar'.[8] Ook was Verdonk de "winnaar" van de �Wie zien we liever niet terug in 2007�-verkiezing van Planet Internet.[9]
Verdonk was vooral als minister voor vreemdelingenzaken zowel zeer gehaat als zeer geliefd. Sommige mensen waardeerden haar om haar standvastigheid en consequente beleid, anderen hekelden haar om haar hardheid en soms onmenselijke uitzettingen.
Op het gebied van asielbeleid voerde Verdonk een terugkeerbeleid, waarbij ze zich baseerde op de Vreemdelingenwet van haar PvdA-voorganger Job Cohen, staatssecretaris van Justitie in het kabinet-Kok II. Ondanks publieke druk, mede veroorzaakt door het televisieprogramma 26.000 gezichten, heeft Verdonk geweigerd een generaal pardon te verstrekken aan een groep van 26.000 asielzoekers die al v��r de ingang van de nieuwe wet op 1 april 2001 hun asielverzoek hadden ingediend en die sindsdien in Nederland verblijven. Uiteindelijk kwam dit pardon er toch, tot groot ongenoegen van Verdonk en de VVD. Verdonk is er als minister van Vreemdelingenzaken niet in geslaagd de behandelingstermijnen van asielverzoeken te verkorten, een van de doelstellingen van de Vreemdelingenwet. De daling van het aantal ingediende asielverzoeken, die begon tijdens de regering van het kabinet-Kok II, zette zich onder haar leiding verder door. Ook werd onder haar ministerschap de Wet inburgering ingevoerd.
Onder Verdonks ministerschap hebben zich verscheidene incidenten voorgedaan.
Eind 2003 lanceerde Verdonk het plan om uitgeprocedeerde asielzoekers op straat te zetten. Op 18 december verklaarde de Tweede Kamerfractie van het CDA zich tegen. Hierdoor was er in de Kamer geen meerderheid meer voor dit plan.
Jan Pronk noemde als voorzitter van de Vereniging van Vluchtelingenorganisaties (VON) haar beleid begin 2004 het 'deporteren' van mensen. Deze term werd door Verdonk opgevat als een verwijzing naar de deportatie van Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zij weigerde Pronk daarom te accepteren als afgevaardigde van de VON. Pronk wees erop dat de IND het woord 'deportatie' op dat moment ook gebruikte. De VON weigerde aanvankelijk een ander af te vaardigen, maar ging daar op voorstel van Pronk later toch mee akkoord.
Zie Schipholbrand
voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Naar aanleiding van de Schipholbrand werden er (vooral op kraakpanden) diverse spandoeken opgehangen met beledigende teksten richting de minister. De spandoeken werden verwijderd op bevel van burgemeesters Cohen (Amsterdam), Wallage (Groningen) en Pop (Haarlem), en Rita Verdonk deed aangifte wegens smaad. De rechter besloot in een kort geding over die verwijdering dat het verwijderen van de spandoeken onterecht was. In dezelfde uitspraak verbood de rechter de Staat om posters te verwijderen van de ramen van het pand aan de [adres] met de tekst "Reisbureau [R.], arrestatie deportatie crematie adequaat tot het bittere eind".[10] De vervolging wegens smaad eindigde in hoger beroep in Ontslag van alle rechtsvervolging, artikel 261 van het Wetboek van Strafrecht werd buiten toepassing gelaten in verband met artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden.[11]
Later gaf Verdonk een verblijfsvergunning aan 39 slachtoffers van de
Schipholbrand.[12]
De dader van de
brand in het cellencomplex werd op 15 juni 2007 veroordeeld tot drie jaar
wegens opzettelijke brandstichting.[13]
Op 20 november 2004 weigerde de Syrische imam Ahmed Salam uit Tilburg op een bijeenkomst van circa 50 imams over de vrijheid van meningsuiting minister Verdonk de hand te schudden. Als verklaring hiervoor gaf hij "Dat mag niet van de Islam". Verdonk reageerde hierop met "Dan hebben we gelijk iets om over te praten".[14] De dagen erna veroorzaakte dit incident veel commotie in de media en barstte de publieke discussie los over of moslims verplicht beter moeten integreren.[15] Uit een onderzoek van Maurice de Hond bleek dat 77% van de ondervraagden vond dat de imam Verdonk een hand had moeten geven, vond 76% het terecht dat Verdonk het niet accepteerde dat hij dit niet deed en was 36% het eens met de kritiek dat Verdonk als minister van integratie had moeten weten dat er een orthodoxe opvatting binnen de Islam is die lichamelijk contact (waaronder het schudden van handen) tussen mannen en vrouwen niet toestond.[16] Op 26 april 2006 kreeg de minister te maken met een vergelijkbare situatie.[17]
Ook heeft Verdonk in november 2006 gedreigd een imam het land uit te zetten wegens controversi�le uitspraken, zoals onder andere het vervloeken van Theo van Gogh kort voor hij vermoord werd.[18]
In december 2005 bleek dat minister Verdonk de Tweede Kamer onjuist en onvolledig had ge�nformeerd over Congolese uitgeprocedeerde asielzoekers. Onder Verdonks verantwoordelijkheid werd aan Congolese autoriteiten informatie verstrekt over de asielzoekers. Die handelwijze is niet toegestaan. Verdonk ontkende deze feiten aanvankelijk. De oppositie in de Kamer vond dit reden voor de minister om af te treden. Na het aanbieden van excuses aan de Kamer door de minister, haalde de motie het niet.[19] Later werd deze affaire onderzocht door de commissie-Havermans, die concludeerde dat de minister hen had moeten informeren over hun recht te zwijgen over hun asielachtergrond.[20]
In januari 2006 stelde Verdonk in een interview dat op straat in Nederland alleen Nederlands gesproken zou moeten worden, en dat overheden hiervoor een gedragscode zouden moeten opstellen. In de stad Rotterdam kende men al richtlijnen voor een dergelijke gedragscode. Terwijl er onduidelijkheid was gerezen over de formele status van zo'n eventuele gedragscode en de wettigheid van een eventueel verbod op het spreken van andere talen dan het Nederlands in het publieke domein, en verschillende VVD-partijgenoten (zoals Laetitia Griffith[21]) en de JOVD[22] het niet met haar plan eens bleken te zijn, nuanceerde minister Verdonk haar uiting daags na de ophef.[23]
|
Zie Taida
Pasić voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Begin januari 2006 kwam minister Verdonk in het nieuws door de ophef rond Taida Pasić, een 18-jarig meisje uit Kosovo die als vluchtelinge in 1999 met haar ouders naar Nederland was gekomen. Begin 2005 keerde de familie Pasić vrijwillig terug naar Kosovo en kreeg daarvoor van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) 6800 euro mee om daar een nieuw leven op te bouwen. In 2005 keerde Taida op een Frans toeristenvisum terug naar Nederland en kwam zij via omwegen terecht bij een pleeggezin in Winterswijk. In januari 2006 kwam de zaak in het nieuws nadat zij op school werd aangehouden en in vreemdelingenbewaring genomen, waarna Verdonk delen uit haar dossier lekte[24] en haar van een misdrijf (fraude) beschuldigde.[25]
|
Zie Salomon
Kalou voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De Ivooriaanse voetballer Salomon Kalou vroeg in oktober 2004 een naturalisatie tot Nederlander aan, om namens Nederland mee te kunnen doen aan het Wereldkampioenschap voetbal 2006. Verdonk wees deze aanvraag af omdat Kalou niet wist te slagen voor zijn inburgeringstest.[26] Veel mensen waren van mening dat er voor Kalou een uitzondering gemaakt moest worden omdat hij een bekende voetballer was.[27] Verdonk bleef echter vasthouden aan de wet, wat haar ook op veel sympathie kwam te staan.[28] Aanvankelijk wilde de Raad van State dat Verdonk haar besluit beter motiveerde,[29] maar de rechter stelde Verdonk in het gelijk.[30]
In maart 2006 kwam minister Verdonk in opspraak omdat ze had aangekondigd door zullen te gaan met het uitzetten van homoseksuele vluchtelingen naar Iran, toen hier opheldering over was gevraagd door het COC. Reeds in juli 2005 werden er twee door Nederland uitgezette homo's in Iran tot de doodstraf veroordeeld en publiekelijk opgehangen. Verdonk verklaarde het land echter veilig: "Wie in Iran homo is hoeft er niet bang voor te zijn dat alleen het enkele feit dat iemand homo is, voor de Iraanse autoriteiten reden is tot uitvoeren van de doodstraf." Als reactie hierop stelde mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch op basis van eigen onderzoek dat "homo's in Iran systematisch worden vervolgd en een groot risico lopen op foltering en de doodstraf." Een meerderheid in de Tweede Kamer heeft Verdonk tot een tijdelijke stop gedwongen tot er meer onderzoek gedaan was. In oktober 2006 verklaarde Verdonk dat "Iraanse homo�s voortaan als een speciale risicogroep behandeld worden en zij niet zelf hoeven te bewijzen dat ze vanwege hun homoseksualiteit worden vervolgd."
Op 6 april 2006 werd er voor de tweede maal een motie van afkeuring tegen Verdonk ingediend. De motie was ingediend door de SP wegens het niet volledig informeren van de Kamer en het verstrekken van de gegevens van 181 Syrische ex-asielzoekers aan de Syrische autoriteiten. De motie werd afgewezen.[31]
|
Zie Kabinetscrisis
over het functioneren van minister Verdonk voor het hoofdartikel
over dit onderwerp. |
In mei 2006 werd in een tv-uitzending van het documentaire-programma Zembla aangetoond dat VVD-Tweede Kamerlid Ayaan Hirsi Ali tijdens haar naturalisatieproces niet de waarheid gesproken had. Daags na de uitzending stelde Verdonk een onderzoek in, en kwam tot de conclusie dat Ayaan Hirsi Ali de Nederlandse nationaliteit formeel nooit zou hebben verkregen. Ze beriep zich hierbij op een arrest van de Hoge Raad waarin staat dat als er een valse naam wordt opgegeven de betreffende persoon wordt geacht het Nederlanderschap nooit te hebben verkregen. Verdonk verklaarde zelf "geen besluit" te hebben genomen maar de wet te hebben uitgevoerd, en daarbij de conclusie getrokken te hebben dat Hirsi Ali op basis van het arrest het Nederlanderschap nooit heeft gekregen. Voor de zaak definitief was afgerond, kondigde Hirsi Ali aan per direct haar werk als kamerlid op te zeggen en naar de Verenigde Staten te emigreren (wat ze al eerder van plan was).[32]
Met name door de grote snelheid van handelen werd de indruk gewekt dat de minister onzorgvuldig zou hebben gehandeld en niet alle bijzondere omstandigheden zou hebben onderzocht, waardoor Hirsi Ali mogelijk toch de Nederlandse nationaliteit had kunnen behouden. De Tweede Kamer nam moties aan waarin Verdonk alsnog dringend werd verzocht te gaan onderzoeken of zich dergelijke bijzondere omstandigheden hebben voorgedaan. Na een 11 uur durend debat in de Tweede Kamer beloofde Verdonk alsnog de zaak opnieuw te bekijken, om daags na het debat tijdens een partijbijeenkomst te verklaren niet tot een andere beslissing te kunnen komen voor Ayaan Hirsi Ali. Deze uitspraken zorgden ervoor dat minister-president Balkenende Verdonk op het matje riep en openlijk 'onder curatele' stelde om erop toe te zien dat de desbetreffende moties ook zouden worden nageleefd.
Verdonk overleefde donderdagochtend 29 juni 2006 een motie van afkeuring, maar deze zelfde motie leidde uiteindelijk tot de val van het kabinet over haar functioneren. D66 besloot zich namelijk terug te trekken uit de coalitie toen de motie werd afgewezen.
Ondanks grote druk van onder andere D66 bleef Verdonk ook in Balkenende III minister. Ze had nog wel een gesprek met informateur Ruud Lubbers die samen met fractievoorzitter Mark Rutte enkele moeilijke dossiers had besproken. Onder haar ministerschap werd de inburgeringswet ingevoerd.
De gang van zaken tijdens dit incident kwam haar, ook binnen haar eigen partij (de VVD), op veel kritiek te staan.[33] Directeur Patrick van Schie van de Teldersstichting verklaarde op 16 mei in Netwerk dat Verdonk zich had "gediskwalificeerd" als lijsttrekker van de VVD en beschuldigde haar van gedraai.[34]
Na de verkiezingen van 22 november 2006 stemde de Kamer op 30 november, haar eerste werkdag, over een motie van PvdA-Kamerlid Dijsselbloem waarin Verdonk werd opgeroepen geen asielzoekers uit te zetten die langer dan vijf jaar in Nederland verblijven, in afwachting van een generaal pardon waarover in de coalitieonderhandelingen moet worden besloten. De motie werd met 75 tegen 74 aangenomen (het 150e Kamerlid Polderman (SP) was nog niet ge�nstalleerd).[35] Verdonk weigerde daarop het meerderheidsbesluit van de Kamer uit te voeren omdat deze een 'beleidswijziging' zou inhouden en schorste de uitzetting slechts tijdelijk. Ondanks kritiek van de Kamer, en zelfs van de burgemeesters van de regio Twente die verklaarden dat hun politiekorps niet zou meewerken aan door de Kamer niet gewenste uitzettingen,[36] bleef het kabinet Verdonk steunen.
Op 12 december werd er in de avond motie 1113 aangenomen (75 stemmen voor, 72 tegen) die vroeg om een verlenging van de tijdelijke schorsing. Minister Verdonk vond dat dit zou neerkomen op een generaal pardon, en meende dat dit ook 200.000 ex-asielzoekers een verblijfsrecht zou kunnen opleveren; een opvatting die door de oppositie werd weersproken.[37] Ook vond zij dat ze het kabinetsbeleid moest uitvoeren en dat ze de wet moest handhaven, zoals de Partij voor de Vrijheid en de VVD van haar hadden gewild. Om deze redenen weigerde zij deze motie uit te voeren. Hierbij had zij de steun van het kabinet.
Op 13 december 2006 om even na half ��n 's nachts werd er door Kamerlid Dijsselbloem (PvdA) een motie van afkeuring ingediend tegen minister Verdonk. Dit omdat de minister weigerde om de eerder die dag aangenomen motie uit te voeren. De motie van afkeuring werd door de PvdA, SP, GroenLinks, ChristenUnie, D66 en Partij voor de Dieren gesteund. Het was voor het eerst dat er een motie van afkeuring werd aangenomen tegen een minister in een demissionair kabinet. De volgende dag werd besloten dat het deel vreemdelingenbeleid niet langer door Verdonk maar voortaan door Ernst Hirsch Ballin zou worden behandeld. Verdonk bleef 'in het landsbelang' aan als minister van Integratie en kreeg er de beleidsterreinen jeugdbescherming, preventie en reclassering bij. Uitzetting van asielzoekers zal niet worden uitgevoerd, aldus premier Balkenende in de Kamer, 'wanneer dat op humanitaire bezwaren stuit, in het bijzonder bij gezinnen met kinderen'.[38] Onduidelijk bleef vooralsnog bij welke precieze groep sprake is van dergelijke 'humanitaire bezwaren'.
De Tweede Kamer ging in meerderheid akkoord met deze regeling, die door D66-fractievoorzitter Pechtold evenwel werd gekenmerkt als een 'prostituering van het staatsrecht'.[39] Verdonks partijgenoot Gerrit Zalm noemde de situatie een 'zwarte dag' in de parlementaire geschiedenis; niet vanwege de weigering van een minister om een meerderheidsbesluit uit te voeren of haar weigering op te stappen na een motie van afkeuring, maar omdat het besluit �berhaupt genomen is.[40]
Omdat de VVD zich fel verzette tegen het besluit van een Kamermeerderheid om de uitzettingen van uitgeprocedeerde asielzoekers en de VVD zich hier niet mee kon verenigen, boden de VVD-bewindslieden op 13 december 2006 hun ontslag bij minister-president Balkenende aan.[41] Uiteindelijk hebben zij "in naam van het landsbelang" toch besloten de steun aan het kabinet niet op te zeggen, omdat het kabinet al demissionair was.[42] Was dit niet het geval geweest, dan was dit waarschijnlijk het derde kabinet-Balkenende op rij dat gevallen zou zijn.
In de Tweede Kamer heeft Verdonk ook een bewogen loopbaan achter de rug.
Op 4 april 2006 maakte Verdonk bekend kandidaat-lijsttrekker te zijn voor de Tweede Kamer-verkiezingen van 2006.[43] Na haar bekendmaking steeg de VVD in de peilingen.[44] Omdat de stemprocedure fraudegevoelig zou zijn, eiste ze bij de verkiezing de aanwezigheid van eigen waarnemers.[45] Ondanks peilingen onder de bevolking die de voorkeur gaven aan Verdonk werd op 31 mei 2006 bekend dat niet zij maar Mark Rutte de lijsttrekker voor de VVD was geworden, met 5% meer stemmen dan Verdonk.[46] Na afloop van de verkiezingen bleek zij 620.555 stemmen te hebben gekregen, 67.355 meer dan Rutte. Dit is een een unicum in de Nederlandse parlementaire geschiedenis omdat het de eerste keer is dat een lijsttrekker niet de meeste stemmen van de lijst heeft gekregen.
Naar aanleiding van het grote aantal voorkeurstemmen, vroeg zij op 28 november 2006 het bestuur van de VVD te onderzoeken welke consequenties dit zou moeten hebben.[47] Frits Bolkestein en Hans Wiegel gaven aan zitting te willen nemen in een in te stellen adviescommissie. Naar aanleiding van dit verzoek kwam de Tweede Kamerfractie van de VVD in spoedberaad bijeen om over dit verzoek te praten. De fractie gaf diezelfde dag nog aan niet in te willen gaan op het verzoek van Verdonk en dat er geen discussie mogelijk was over het leiderschap.[48]
In HP/De Tijd van 5 juni 2007 zei Verdonk het volgende over partijleider Mark Rutte: "Hij is een fatsoenlijke VVD�er, maar niet echt rechts. Dat kan ik er niet van maken."[49] Rutte tekende bezwaar aan tegen deze tekst,[50] maar VVD-prominent Hans Wiegel nam het op voor Verdonk.[51] Uiteindelijk bood Verdonk haar excuses aan en distantieerde ze zich van haar uitlatingen.[50] Na het rumoer zakte de VVD in de peilingen.[52] Rutte zei daarna dat VVD-Kamerleden moesten "luisteren of ophoepelen".[53]
De commissie-Dekker (onder leiding van oud-VROM-minister Sybilla Dekker), ingesteld om de verkiezingsnederlaag bij de Tweede Kamer-verkiezingen 2006 te analyseren, stelde op 13 juni 2007 dat de partijleider de koers van de VVD zou bepalen en dat de rest van de partij hem daarbij volle ondersteuning moest bieden. Volgens de commissie moest het partijbestuur maatregelen treffen tegen "soloartiesten" die er een andere mening op nahouden dan de partijleider, en had Rita Verdonk eigenlijk uit de partij gezet moeten worden.[54]
Omstreeks 21 juni 2007 verscheen er in Radboud Magazine een artikel waarin Verdonk zei dat dat de VVD "gekaapt" was door "linkse liberalen", en dat ze dat wilde "terugdraaien". Hoewel Rutte haar daarvoor een waarschuwing had gegeven, maakte hij hier geen probleem van, omdat het interview al in april afgenomen was.[55]
 |
In dit artikel wordt een actuele
gebeurtenis beschreven. De informatie op deze pagina kan daarom snel veranderen. |
Op 13 september 2007 raakte Verdonk in opspraak doordat ze in een besloten bijeenkomst wederom kritiek had geuit op de koers van de VVD. Ze had gezegd dat de VVD "onzichtbaar" was in het vreemdelingendebat.[56] De VVD kwam die middag bijeen om het lot van Verdonk te bespreken; Rutte wilde Verdonk uit de fractie zetten.[57] Hij zei dat Verdonk "door uitspraken in de media de partij te vaak schade heeft berokkend". Later op die dag werd bekend dat Rita Verdonk uit de VVD-fractie is gezet. Verdonk kreeg 24 uur bedenktijd om zich te beraden, of zij als Kamerlid in een eenmansfractie zal verder gaan, dan wel de politiek zal verlaten en haar zetel inlevert. "Het gaat om mijn toekomst, maar ook om 620.000 voorkeurstemmen." Wel heeft ze bevestigd dat ze zich niet zal aansluiten bij de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders. Echter, Wilders gaf aan graag met Verdonk hierover een gesprek te willen voeren.[58] De kritiek van Verdonk kwam aan de vooravond van het VVD-congres dat zaterdag wordt gehouden. Daar wordt onder meer over het rapport van de commissie-Dekker over de recente verkiezingsnederlaag gesproken.
Rita Verdonk woont sinds 1981 samen met Peter Willems. Het stel heeft twee kinderen, Anna en Pieter.
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
| Voorganger: H.P.A. Nawijn |
Minister
zonder Portefeuille (Vreemdelingenzaken
en Integratie) 2003 - 2006 |
|
| Voorganger: - |
Minister
zonder Portefeuille (Integratie, Jeugdbescherming, Preventie en
Reclassering) 2006 - 2007 |
Opvolger: - |
