|
||||||||||||||
|
|
| Papercut | Bleed It out | Numb | Shadow of the Day | Valentine's Day | Faint | Leave It Out | Breaking The Habit | Carousel | Somewhere I Belong |
![Linkin Park - Papercut [HD]](http://cvdl.nl/muziek/image/lin1.jpg "Linkin Park - Papercut [HD]") |
 |
![Linkin Park - Numb [HD]](http://cvdl.nl/muziek/image/lin3.jpg "Linkin Park - Numb [HD]") |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
![Linkin Park - Somewhere I Belong [HD]](http://cvdl.nl/muziek/image/lin10.jpg "Linkin Park - Somewhere I Belong [HD]") |
| Linkin Park | ||
|---|---|---|
 |
||
| Achtergrondinformatie | ||
| Jaren actief |
1996-1998
als Xero 1998-1999 als Hybrid Theory 1999-heden als Linkin Park |
|
| Oorsprong |
Agoura Hills,
Los Angeles, Californi�, Verenigde Staten |
|
| Genre(s) |
Alternatieve rock (2006-heden) Alternatieve metal Nu-Metal Rapcore/Rap metal/Rap rock |
|
| Label(s) |
Warner Bros. Records (1999-heden) Machine Shop Recordings (2002-heden) |
|
| Andere acts | Dead by Sunrise, Fort Minor, Grey Daze, Jay-Z, Relative Degree, Tasty Snax | |
| Bezetting | ||
| Leden | ||
| Leadzanger | Chester Bennington | |
| MC | Mike Shinoda | |
| Lijst van gitaristen | Brad Delson | |
| DJ | Joseph Hahn | |
| Bassist | Dave Farrell | |
| Drummer | Rob Bourdon | |
| Ex-leden | ||
| Zanger | Mark Wakefield | |
|
Bassist (Stand-in) |
Kyle Christener | |
|
Bassist (Stand-in) |
Scott Koziol | |
http://www.linkinpark.com |
||
Linkin Park is een rockband uit Agoura Hills, Californi�, onder andere bekend geworden met de nummers "In the End", "Breaking the Habit", "Numb" en recentelijk "Shadow of the Day". De band is opgericht in 1996 en heeft sindsdien wereldwijd meer dan 50 miljoen albums verkocht en twee Grammy's gewonnen.[1][2][3] De band brak door in 2000 met hun debuutalbum Hybrid Theory, dat de diamanten status kreeg in de Verenigde Staten.[4][5]
Met het tweede studioalbum Meteora ging de band verder met de mainstream nu metal waarmee de band op Hybrid Theory beroemd werd, waardoor het voor sommigen als een kopie werd gezien van het debuut.[6] Op het in 2007 uitgebrachte Minutes to Midnight ging de band een andere richting op, waar de nadruk op experimenteren met muziekstijlen lag.[7] Linkin Park heeft in het verleden met verschillende artiesten gewerkt, waaronder Jay-Z en recentelijk met Busta Rhymes.
Inhoud[verbergen] |
Mike Shinoda, Brad Delson en Rob Bourdon ontmoetten elkaar in hun middelbare schoolperiode. Nadat ze afgestudeerd waren, namen ze hun muzikale interesses serieuzer en vormden ze samen met Joe Hahn, Dave Farrell en Mark Wakefield de rapcoreband Xero.[8] Ondanks het gebrek aan goede hulpmiddelen, begon de band in 1996 met het opnemen en het produceren van liedjes in Shinoda's slaapkamer.[8] De spanningen en frustraties, veroorzaakt door het mislukken van het verkrijgen van een platencontract groeiden en leidden tot het vertrek van vocalist Wakefield. Farrell verliet eveneens de band voor een periode, vanwege tourverplichtingen met Tasty Snax. Jeff Blue, vicevoorzitter van Zomba Records, hintte de jonge band in maart 1999 op Chester Bennington, een zanger uit Phoenix die op zoek was naar een nieuwe band, na een ruzie met zijn oude band "Grey Daze".[9] Hij overtuigde de band en werd het nieuwe lid van de groep. De band veranderde de naam van Xero naar Hybrid Theory en begon te werken aan nieuw materiaal.[8] Opnieuw veranderde de band zijn naam, dit keer naar Linkin Park (een eerbetoon aan Santa Monica's Lincoln Park) vanwege een andere band met een overeenkomstige naam.[8] Ondanks de wedergeboorte, bleef het moeilijk een label te vinden. Tientallen kopie�n van het eerste EP Hybrid Theory EP, werden naar verschillende platenlabels gestuurd. In 1999 mocht Linkin Park bij Warner Bros. Records tekenen dankzij Blue, die daar nu vicevoorzitter was. Het jaar daarop bracht de band debuutalbum Hybrid Theory uit.
Zie
Hybrid Theory voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Linkin Park bracht op 24 oktober 2000 Hybrid Theory uit.[10] Het album, waar vijf jaar aan gewerkt is, had Don Gilmore als uitvoerend producent. Hybrid Theory is wereldwijd goed ontvangen met ruim 4.8 miljoen verkochte exemplaren in in het debuutjaar, waarmee het het best verkochte album van 2001 was. Singles als "Crawling" en "One Step Closer" deden het goed op de Amerikaanse radiostations. Het album kreeg drie Grammy nominaties, waaronder "Best New Artist", "Best Rock Album, en "Best Hard Rock Performance" ("Crawling"), waarvan de laatste in de prijzen viel.[3] MTV beloonde de band ook met "Best Rock Video" en "Best Direction" voor "In the End", de grootste hit van de band tot nu toe en een van de meest gedraaide liedjes van 2001.
Rond deze tijd kreeg de band veel uitnodigingen voor optredens met grote artiesten, waaronder Ozzfest, Family Values toer en KROQ Almost Acoustic Christmas.[11] Ook vormde de band een eigen toer, "Projekt Revolution", met als doel hiphop en rock bij elkaar te brengen. Artiesten zoals Adema, Cypress Hill en Snoop Dogg deden mee[9]. In ��n jaar trad de band meer dan 320 keer op.[8] De ervaringen en optredens van de band zijn te zien op hun eerste DVD, Frat Party at the Pankake Festival. Nu herenigd met hun bassist Dave Farrell, begon de band aan een remixalbum Reanimation met de tracks van Hybrid Theory en Hybrid Theory EP.[8] Het album bevat samenwerkingen met Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis en vele anderen.[12] Reanimation werd 270.000 keer verkocht in de eerste week.[13]
|
Zie
Meteora voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De band begon te werken aan het tweede studioalbum tijdens het toeren, door hun vrije tijd te besteden in een zelfgemaakte studio achterin hun toerbus.[14] De band maakte in december 2002 de productie van een nieuwe studio album officieel bekend. Het tweede studioalbum van Linkin Park, Meteora, vernoemd naar de rotsen in Griekenland, lag midden maart 2003 in de rekken.[15] Het album werd in het eerste week meer dan 800.000 keer verkocht en werd indertijd als een van het best verkochte albums van de Billboardlijsten. Het debuteerde in 16 landen op nummer 1. Singles waren "Somewhere I Belong", "Faint", "Numb", "From the Inside" en "Breaking the Habit". Alle singles van Meteora topten de Amerikaanse Billboard Modern Rock Tracks.
Een tweede editie van Projekt Revolution startte, met andere bands en artiesten, zoals Mudvayne, Blindside, en Xzibit.[8] Metallica nodigde Linkin Park uit om op het Summer Sanitarium toer 2003 te spelen, met beroemde artiesten zoals Limp Bizkit, Mudvayne en Deftones.[16] De optredens van twee concerten zijn te zien op Linkin Park's tweede CD/DVD Live in Texas.
De band won op de MTV Awards prijzen voor "Best Rock Video" (Somewhere I Belong) en "Viewer's Choice Award" (Breaking the Habit). [17] Hoewel Meteora Hybrid Theory niet evenaarde, werd het album toch het derde best verkochte album in de Verenigde Staten van 2003. Linkin Park toerde de eerste maanden van 2004 over de hele wereld, waarna een derde Projekt Revolution begon en een nieuwe reeks Europese concerten.
Na het succes van Meteora, stelde de band het derde nieuwe studioalbum voor een paar jaar uit. Linkin Park ging door met toeren en werkte aan verschillende side-projecten. Bennington verscheen op DJ Lethal's "State of the Art" en werkte aan een solo-project genaamd Dead by Sunrise, terwijl Shinoda met Depeche Mode werkte.[8] In midden 2004 trad de band met Jay-Z op, in kader van MTV's "Ultimate Mash-Ups". De liveuitvoeringen en de studionummers staan op het album Collision Course. Shinoda vormde een nieuwe groep, Fort Minor genaamd, als een sideproject. Met hulp van Jay-Z, bracht Fort Minor zijn debuutalbum in 2005 uit, The Rising Tied.[18] In die periode had de band een conflict met Warner om vertrouwens en financi�le redenen.[19] In december werd dit opgelost.[20] Linkin Park deed ook mee aan verschillende liefdadigheidsevenementen. Ze hielpen geld te verzamelen voor de slachtoffers van de orkanen Charley in 2004 en in 2005 orkaan Katrina. Ze deden dit ook voor de slachtoffers van de tsunami in 2004 en stichtten daarvoor Music For Relief.[21] Ook doneerde de band $75 000 aan de Special Operations Warrior Foundation. [22] Linkin Park trad op op Live 8 in Philadelphia samen met Jay-Z. Zij traden ook op tijdens de Grammy's in 2006 waar ze een Grammy kregen voor "Best Rap/Sung Collaboration".[2] Ook traden ze op tijdens de Summer Sonic muziekfestival in Japan, georganiseerd door Metallica.
|
Zie
Minutes to Midnight voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Linkin Park keerde in 2006 terug de studio's in om te werken aan nieuw materiaal. De band koos de legendarische Rick Rubin als producer. Ondanks eerdere vermeldingen dat het album ergens in 2006 uit zou komen, werd het uitgesteld tot 2007.[23] De band had 30 tot 50 nummers opgenomen in augustus 2006, toen Shinoda zei dat het album voor de helft af was.[24] Bennington zei later dat het album weg zou blijven van hun vorige nu-metal geluid.[7] Warner Bros. Records kondigde officieel aan dat de bands derde studioalbum, genaamd Minutes to Midnight, op 15 mei 2007 zou worden uitgebracht.[25] Na 14 maanden werken aan het album, koos de band ervoor vijf van de oorspronkelijke zeventien tracks te schrappen.[23]
Minutes to Midnight werd in de eerste week 600.000 keer verkocht, wat het een van de meest grootste debuut maakte in de afgelopen jaren. De eerste single, "What I've Done" werd op 2 april uitgebracht en topte de Billboard Mainstreem Rock Tracks en Modern Rock Tracks.[26] De band toerde na het uitkomen van het album door Europa ter promotie en speelde onder andere ook op Pinkpop 2007. Ook speelde de band op Live Earth in. "Bleed It Out", "Shadow of the Day" en "Given Up" werden op single uitgebracht. Ook werd de vierde Projekt Revolution toer gehouden. In oktober en november hielden ze de Australazi�-toer om rond de jaarwisseling een kleine pauze in te lassen. Midden januari 2008 is de band begonnen aan een Europese toer. In februari pakte de band het toeren weer op in de Verenigde Staten met een reeks van 19 concerten, waarvan twee zijn afgelast vanwege de ziekte van Bennington. Bennington vermeldde dat de band een opvolger heeft gepland, waar ze tijdens het toeren inspiratie gaan opdoen.[27] De band hield een pauze van enkele maanden, waarin ze de videoclip voor de laatste single "Leave Out All the Rest" van het album opnamen en uitbrachten. Ook waren ze te zien in de videoclip van Busta Rhymes' "We Made It". waar ze ook een bijdrage in leveren. In juni begonnen ze aan een Europese toer, waarna ze de Verenigde Staten aandeden. Begin oktober blesseerde Bennington zijn rug, waardoor de benefiettoer in China en Taiwan voor de slachtoffers van de aardbeving in Sichuan in mei 2008 moest worden afgelast. Eind november bracht de band nog een live CD/DVD uit van hun concert in Milton Keynes, Londen: Road to Revolution: Live at Milton Keynes. Een live versie van "Leave Out All the Rest" werd als promosingle gebruikt.
Tijdens het toeren in 2008, begonnen ze met het schrijven van nieuw materiaal en het opnemen van demo's en in november van dat jaar doken ze de studios weer in voor de opnames van het vierde studioalbum. In oktober vermeldde Shinoda op zijn weblog dat hij, samen met Farrell en Hahn, bezig waren aan twee nummers in Hahn's huis. Deze demo's beschreef hij als agressief en duister.[28] In een interview met Billboard zei Bennington dat het volgende album waarschijnlijk een conceptalbum zal zijn.[29] Tegen Rolling Stone zei Shinoda dat ze in een vroege stadium van het album zijn en al veel materiaal hebben. Deze zijn volgens hem "uitdagender en experimenteler" en hij sluit niet uit dat demo's die Minutes to Midnight niet hebben gehaald, wel op de nieuwe plaat komen te staan. Shinoda is op het moment de producer maar hij sluit hulp in de nadere toekomst niet uit.[30] In een interview met Bennington, zei deze dat de band op een release in de lente van 2010 doelden. Naast het werken aan het nieuwe album, is de band ook bezig met Hans Zimmer aan de score van de nieuwste Transformersfilm Transformers: Revenge of the Fallen, waar de groep ook een nummer voor geschreven heeft.[31]
|
Zie
Fort Minor voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
In 2005 kwam Mike Shinoda op het idee om een soloalbum te maken met zijn vrienden met, in tegenstelling tot Linkin Park, de nadruk op hiphop. In een interview met een Engelse radiozender geeft Mike Shinoda aan dat hij al langer met het idee liep. Bij Linkin Park was het vooral de rockkant dat heerste, waardoor hij zich minder op hiphop kon richten. Met de sideproject keerde Shinoda terug naar zijn muzikale roots.
Shinoda en zijn vrienden gaan onder de naam Fort Minor en zijn debuutalbum heet The Rising Tied. Pukkelpop en Lowlands waren de eerste live optredens van Fort Minor. "Petrified" kwam uit als debuutsingle in de Verenigde Staten en in Eurazi� het meer melodieuze "Believe Me". Fort Minor kreeg bekendheid door hun hitsingle "Where'd You Go", waaraan ook Holly Brook en Jonah Matranga meedoen. De stijl van Shinoda en zijn vrienden kenmerkt zich door de vele samples (van piano tot strijkorkesten) en zang van Shinoda zelf.
|
Zie
Dead by Sunrise voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Ook zanger Chester Bennington is bezig met een soloproject. Hij werkt daarbij samen met enkele Julien-K leden. Een van de nummers die op het toekomstige album zal komen, "Let Down", speelde hij op het liefdadigheidsconcert 'Music for Relief'. Dead by Sunrise heeft al verschillende optredens gedaan waarbij ze voornamelijk nummers hebben gecoverd. In mei 2008 speelde Bennington op een feest van Club Tattoo enkele nummers van het album, dat wordt waarschijnlijk in 2009 wordt uitgebracht. Het album bevindt zich in de afrondende fase.[32]
In november 2001, na hun grote succes met "In the End", kwam een vriendin van de band met het idee een fanclub te starten. Zo ontstond de Linkin Park Underground. Door elk jaar een bedrag te betalen wordt men lid en krijgt men een pakket met een T-shirt, een cd en wat goodies zoals stickers en posters. Bovendien krijgt men een LPU-e-mailadres dat je zelf kunt kiezen en korting op Linkin Park Merchandise. Als lid van de Linkin Park Underground maakt men kans op meet & greets met de band.
Elk jaar komt er een nieuwe editie van de Linkin Park Underground, met een nieuwe website, nieuwe goodies en een nieuwe cd. Aan het begin van de Underground bracht de band vooral b-sides en remixen uit. In de latere EP's zaten er meer live-tracks op, waarbij de vijfde editie en de tiende editie volledig uit livenummers bestond. Dit tot onvrede bij de fans.
De eerste twee albums Hybrid Theory en Meteora bevatten invloeden uit zowel de nu metal genre als de raprock. Ook worden er elementen uit de hiphop en de alternatieve rock gebruikt. Daarnaast wordt er ook gebruik gemaakt van muziekprogramma's en synthesizers. Reanimation, het remixalbum, is een uitzondering aangezien er veel artiesten uit de rapscene meedoen waardoor het album meer een hiphopuitstraling heeft. Na de eerste plaat ging de band meer elektronica-effecten gebruiken, dat het best te horen is op Meteora. Het is een mix van het nu-metal geluid, rapcore en een aantal nieuwe effecten waaronder de Shakuhachi (een Japanse fluit uit bamboe) en verschillende andere instrumenten.[8] Het nummer dat, in die tijd, totaal anders klonk was "Breaking the Habit". Het bevatte geen vocalen van Shinoda, had geen gitaardistortie en heeft accenten op de bas, de drums en de synthesizer.
Op Minutes to Midnight wilde de band een andere richting op. Het was makkelijk voor ons het na te doen, het was makkelijk voor anderen het na te doen, aldus Shinoda. Ze experimenteerden met verschillende geluiden, verschillende instrumenten en maakten een album met verschillende genres, onder andere alternatieve metal. Shinoda rapt op slechts twee nummers en het is bovendien het eerste album dat gitaarsolo's bevat.
Verder heeft de band veel samengewerkt. Naast de artiesten op Reanimation (Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis) sloot de band de handen ineen met rappers Jay-Z en Busta Rhymes, waarbij de tracks het typische raprockgeluid kreeg.
Linkin Parks gebruik van twee verschillende vocalisten is een groot gedeelte van hun muziek geworden. Bennington staat bekend om zijn gegrom en geschreeuw zoals dat wordt gedaan in de metalwereld, terwijl hij ook vaak melodisch zingt. Volgens Hit Paraders staat hij op de 46e plaats van "Heavy Metal's All-Time Top 100 Vocalists"[33]
Shinoda is de MC van de band; hij neemt de raps voor zijn rekening. Daarnaast doet hij ook de achtergrondzang tijdens concerten, maar ook op albums (bewerkt en gelaagd onder Bennington's vocalen). Op Minutes to Midnight heeft hij de leadzang op twee tracks en zingt hij ook de harmonie�n samen met alle andere bandleden op "Hands Held High". Hij staat op de 72e op de lijst van "Heavy Metal's All-Time Top 100 Vocalists"[33].
De lyrische thema's die de band gebruikt gaan meestal over gevoelens, conflicten in relaties, innerlijke problemen en bepaalde gebeurtenissen uit de levens van de bandleden. Op het album Minutes to Midnight begaf de band zich ook op het politieke vlak: in het nummer "Hands Held High" levert Shinoda kritiek op de Irakoorlog en op het slotnummer "The Little Things Give You Away", waar verwezen wordt naar het te laat hulpschieten van president Bush na orkaan Katrina.
Verder staat de band bekend om het feit dat zij geen vloekwoorden gebruikten, terwijl dat wel bij de meeste nu-metalbands het geval is. Minutes to Midnight verkreeg wel het "Parental Advisory" label maar had slechts enkele vloekwoorden. De EP Hybrid Theory EP bevatte ook gevloek, maar deze was niet major uitgebracht.
Het eerste album Hybrid Theory kreeg positieve kritieken vanwege zijn stijl. Opvolger Meteora ging door met die stijl, waardoor het een kopie leek van de band's debuut. Vooral de structuur van twee rapcoupletten, met na elk couplet een zangrefrein gevolgd door een zangbrug en opnieuw het refrein werd bekritiseerd. Verder kreeg de band kritiek vanuit de metalwereld voor hun popversie van het nu-metalgeluid en het brengen van dit genre in de mainstream.
Minutes to Midnight werd bekritiseerd vanwege het feit dat het minder stevig was dan de vorigen. Aan de andere kant wordt de verscheidenheid aan stijlen weer geprezen. Critici merkten de gelijkenissen op, qua beat en tempo, tussen de single "Shadow of the Day" en U2's "With or Without You".
|
|
|
Zie
Discografie van Linkin Park voor het hoofdartikel over dit
onderwerp. |
| Albums met hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100 | |||||
| Titel | Datum van release |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Hybrid Theory EP | 1999 | - | |||
| Hybrid Theory | 24-10-2000 | 03-03-2001 | 13 | 83 | Platina[34] |
| Reanimation | 30-07-2002 | 10-08-2002 | 4 | 18 | |
| Meteora | 25-03-2003 | 29-03-2003 | 2 | 44 | |
| Live in Texas | 18-11-2003 | 29-11-2003 | 43 | 19 | |
| Collision Course | 26-11-2004 | 04-12-2004 | 9 | 31 | met Jay-Z |
| Minutes to Midnight | 14-11-2007 | 19-05-2007 | 2 | 22 | |
| Road to Revolution: Live at Milton Keynes | 21-11-2008 | 29-11-2008 | 54 | 10 | |
| Albums met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100 | |||||
| Titel | Datum van release |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Hybrid Theory | 2000 | 17-03-2001 | 3 | 77 | Platina [35] |
| Reanimation | 2002 | 10-08-2002 | 12 | 8 | |
| Meteora | 2003 | 05-04-2003 | 1(2wk) | 42 | Goud [36] |
| Live in Texas | 2003 | 06-12-2003 | 25 | 15 | |
| Collision Course | 2004 | 18-12-2004 | 19 | 19 | met Jay-Z |
| Minutes to Midnight | 2007 | 19-05-2007 | 2 | 39 | Goud[37] |
| Road to Revolution: Live at Milton Keynes | 2008 | 29-11-2008 | 47 | 12 | |
| Singles met hitnoteringen in de Nederlandse Top 40 | |||||
| Titel | Datum van release |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| One Step Closer | 12-2000 | 03-03-2001 | tip3 | - | #57 in Single Top 100 |
| Papercut | 28-08-2001 | - | #39 in Single Top 100 | ||
| In the End | 24-09-2001 | 24-11-2001 | 5 | 19 | #11 in Single Top 100 |
| Crawling | 28-04-2002 | 30-03-2002 | tip5 | - | #45 in Single Top 100 |
| Pts.OF.Athrty | 19-07-2003 | 20-07-2002 | tip12 | - | #54 in Single Top 100 |
| Somewhere I Belong | 25-02-2003 | 22-03-2003 | 16 | 6 | #14 in Single Top 100 |
| Faint | 10-06-2003 | 05-07-2003 | 40 | 2 | #20 in Single Top 100 |
| Numb | 19-09-2003 | 30-08-2003 | tip13 | - | #82 in Single Top 100 |
| From the Inside | 21-01-2004 | - | #54 in Single Top 100 | ||
| Lying from You | 2004 | - | |||
| Breaking the Habit | 21-05-2004 | 03-07-2004 | 19 | 9 | #41 in Single Top 100 |
| Numb/Encore | 03-12-2004 | 11-12-2004 | 5 | 16 | met Jay-Z / Alarmschijf |
| What I've Done | 02-04-2007 | 05-05-2007 | 26 | 7 | #28 in Single Top 100 |
| Bleed It Out | 10-08-2007 | 11-08-2007 | tip11 | - | #79 in Single Top 100 |
| Shadow of the Day | 23-11-2007 | 08-12-2007 | tip10 | - | |
| Given Up | 28-03-2008 | - | |||
| We Made It | 27-06-2008 | - | met Busta Rhymes | ||
| Leave Out All the Rest | 07-07-2008 | 14-06-2008 | tip5 | - | |
| Leave Out All the Rest (live) | 03-11-2008 | - | |||
| Singles met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50 | |||||
| Titel | Datum van release |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| In the End | 2001 | 01-12-2001 | 12 | 19 | |
| Crawling | 2001 | 30-06-2001 | 25 | 16 | |
| Somewhere I Belong | 2003 | 05-04-2003 | 33 | 7 | |
| Faint | 2003 | 05-07-2003 | 44 | 2 | |
| Numb | 2003 | 04-10-2003 | 48 | 1 | |
| Numb/Encore | 2004 | 18-12-2004 | 7 | 19 | met Jay-Z |
| What I've Done | 2007 | 05-05-2007 | 26 | 12 | |
De belangrijkste nominaties:
| Jaar | Categorie | Award |
|---|---|---|
| 2001 | Best Direction in a Video - "Crawling" | MTV Video Music Awards |
| Best Rock Video - "Crawling" | ||
| 2002 | Video of the Year - "In the End" | |
| Best Group Video - "In the End" | ||
| Best Rock Album - Hybrid Theory | De Grammy's | |
| 2003 | Best Rock Instrumental Performance - "Session" | |
| Favorite Alternative Artist | American Music Awards | |
| Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group | ||
| 2007 | Editing in a Video - Igor Kovalik - "What I've Done" | MTV Video Music Awards |
| Best Director - Joe Hahn for "What I've Done" | ||
| Best Group | ||
| Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group | American Music Awards | |
| Favorite album - Minutes to Midnight | ||
| 2008 | Best Direction In A Video - Joe Hahn - "Shadow of the Day" | MTV Video Music Awards |
| Best Special Effects In A Video - "Bleed It Out" |
De belangrijkste gewonnen prijzen:
| Jaar | Categorie | Award |
|---|---|---|
| 2002 | Best Hard Rock Performance - "Crawling" | De Grammy's |
| Best Rock Video � "In the End" | MTV Video Music Awards | |
| Beste Internationale Rockgroep | TMF Awards | |
| 2003 | Best Rock Video � "Somewhere I Belong" | MTV Video Music Awards |
| Viewer's Choice - "Breaking the Habit" | ||
| Best Rock Group | World Music Awards | |
| 2006 | Best Rap/Sung Collaboration - "Numb/Encore" | De Grammy's |
| 2007 | Best Band | MTV Europe Music Awards |
| 2008 | Favourite International Artist of Asia | MTV Asia Music Awards |
| Best Rock Video - "Shadow of the Day" | MTV Video Music Awards | |
| Favourite Alternative Rock Artist | American Music Awards |
| Bezetting in foto's | ||||||||||||
|
||||||||||||
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Linkin Park van Wikimedia Commons. |
