62 Hey Bo Diddley 1955 video
132 Who Do You Love 1957
I'Am A Man 1955 video
|
|
62 Hey Bo Diddley 1955 video 132 Who Do You Love 1957 I'Am A Man 1955 video |
|
|
|
|
|---|---|
 |
|
| Bo Diddley in 2004 in Wolfsburg | |
| Achtergrondinformatie | |
| Volledige naam | Otha Ellas Bates |
| Bijnaam | Bo Diddley |
| Geboren | 30 december 1928 |
| Overleden | 2 juni 2008 |
| Geboorteland | Verenigde Staten |
| Jaren actief | 1950 - 2008 |
| Genre(s) |
rock-'n-roll blues |
| Beroep(en) | Gitarist, zanger |
| Instrument(en) | Gitaar |
| Invloed(en) | John Lee Hooker |
| Label(s) | Chess Records |
Bo Diddley, geboren als Otha Ellas Bates, later veranderd in Ellas McDaniel (McComb (Mississippi), 30 december 1928 - Archer (Florida), 2 juni 2008), was een invloedrijke Amerikaanse rock-'n-roll-zanger en -gitarist. Zijn stijl, kenmerkend door de metaalachtige gitaarriffs en de voortstuwende ritmes, is van invloed geweest op talloze muzikanten, hoewel zijn werk zelden de hitlijsten heeft weten te bereiken.
Inhoud[verbergen] |
In zijn jeugd kreeg hij vioolles. Na het horen van John Lee Hooker besloot hij bluesgitarist te worden. In de jaren vijftig begon hij te spelen met zijn vaste partner, de maracas-speler Jerome Green. In het midden van de jaren vijftig kreeg hij een contract bij de in Chicago gevestigde platenmaatschappij Chess Records. Diddley bespeelde oorspronkelijk een zelfgebouwde, vierkante gitaar - op zijn platenhoezen altijd keurig gekleed met vlinderstrik en Schotse geruite jasjes. Zijn handelsmerk tijdens echte optredens werden een zonnebril en de even onafscheidelijke (bol)hoed.
Zijn eerste single, het op een slaapliedje gebaseerde "Bo Diddley", introduceerde de voor hem kenmerkende beat, die later vele malen zou worden gekopieerd. Invloedrijk is ook de nadruk op het door de gitaar gestuurde ritme in het nummer. Later werden nog meer singles uitgebracht, waaronder "I'm a Man", "Who Do You Love?", "Mona" en "Road Runner". Alhoewel het destijds geen grote successen waren, zeker niet in vergelijking met de hits van zijn Chess-collega Chuck Berry, zijn deze en andere nummers regelmatig gecoverd en zijn ze van grote invloed gebleken op andere belangrijke muzikanten. Onder anderen The Rolling Stones, Buddy Holly, Muddy Waters, The Animals, The Pretty Things en The Yardbirds hebben covers en bewerkingen van nummers van Bo Diddley alias E. McDaniel gespeeld.
In de jaren zestig stopte Bo Diddley met het opnemen van platen. Hij zou nog wel af en toe optreden, waaronder in het voorprogramma van The Clash, eind jaren zeventig. In 1987 werd Bo Diddley opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.
Op 16 mei 2007 werd Bo Diddley na een optreden getroffen door een beroerte en opgenomen op de IC van een ziekenhuis in Omaha (Nebraska).[1] Een jaar later, tijdens zijn revalidatie, overleed hij na een hartaanval in Florida, op 79-jarige leeftijd.[2]
Bo Diddley heeft zijn eigen ritme ontwikkeld, het wordt dan ook het "Bo Diddley-ritme" genoemd (vaak wordt de Engelse benaming, de "Bo Diddley beat", gebruikt). Een andere benaming is het "jungle ritme". Het ritme is in diverse nummers gebruikt, enkele daarvan zijn:
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Bo Diddley op Wikimedia Commons. |
Bronnen, noten en/of referenties:
